Με τα Στενά του Ορμούζ να λειτουργούν πλέον οριακά, τα δεξαμενόπλοια και τα φορτία καυσίμων αναγκάζονται να ταξιδεύουν χιλιάδες επιπλέον μίλια μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας και του Παναμά. Οι τιμές ανεβαίνουν, τα αποθέματα μειώνονται και η παγκόσμια οικονομία εισέρχεται σε μια εποχή ακριβότερης ενέργειας και μεγαλύτερου γεωπολιτικού ρίσκου.

Η κατάσταση είναι αποκαλυπτική της αναστάτωσης: η κίνηση των δεξαμενόπλοιων γύρω από την Αφρική έχει αυξηθεί περίπου κατά 20% σε σχέση με τα επίπεδα πριν από την έναρξη του πολέμου, ενώ οι διελεύσεις μέσω Παναμά βρίσκονται στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας πενταετίας. Πριν από την κρίση, περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου περνούσαν καθημερινά από τα Στενά του Ορμούζ. Σήμερα, η αγορά στερείται 10 έως 12 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, με αποτέλεσμα τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου να μειώνονται γρήγορα και οι τιμές ενέργειας να αυξάνονται διεθνώς.

Η βενζίνη στις ΗΠΑ πλησιάζει ξανά τα 5 δολάρια το γαλόνι, ενώ το Brent και το αμερικανικό αργό κινούνται πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι. Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στην τιμή του πετρελαίου, αλλά επηρεάζει και το κόστος μεταφοράς, την ασφάλιση πλοίων και τον χρόνο παράδοσης φορτίων. Οι ναυτιλιακές εταιρείες επιλέγουν πλέον την ασφάλεια αντί για την ταχύτητα, προτιμώντας τη διαδρομή μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας, παρά την επιπλέον καθυστέρηση.

Η κρίση έχει ήδη αναδιαμορφώσει τις εμπορικές ροές πετρελαίου, με τις αμερικανικές εξαγωγές αργού να φτάνουν σε ιστορικά υψηλά, καθώς οι ασιατικές χώρες στρέφονται στις ΗΠΑ για προμήθειες. Παράλληλα, η Βρετανία ανακοίνωσε ότι θα επιτρέψει εισαγωγές diesel και jet fuel που έχουν παραχθεί σε τρίτες χώρες από ρωσικό πετρέλαιο, με την Ινδία να εμφανίζεται ως πιθανός βασικός προμηθευτής.

Η Τεχεράνη φαίνεται να επιλέγει μια στρατηγική ελέγχου της ναυσιπλοΐας στα Στενά, δημιουργώντας την «Persian Gulf Strait Authority». Οι αναλυτές εκτιμούν ότι το Ιράν προσπαθεί να μετατρέψει τη δίοδο σε εργαλείο γεωπολιτικής πίεσης και οικονομικής επιρροής, γεγονός που έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από πολλές δυτικές χώρες.

Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προσπαθούν να μειώσουν την εξάρτησή τους από τα Στενά μέσω αγωγών, αλλά οι δυνατότητες παραμένουν περιορισμένες. Η κρίση αυτή αλλάζει οριστικά την ενεργειακή γεωγραφία, καθώς οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες του Κόλπου αναζητούν εναλλακτικές ενεργειακές διαδρομές που παρακάμπτουν τα Ορμούζ, μια διαδικασία που θα απαιτήσει χρόνια και τρισεκατομμύρια δολάρια επενδύσεων.