Ο ΟΠΕΚ+ συμφώνησε σε μια μικρή αύξηση της παραγωγής πετρελαίου για τον Ιούνιο, μια κίνηση που περισσότερο στέλνει μήνυμα παρά αλλάζει την πραγματικότητα. Με τα Στενά του Ορμούζ ουσιαστικά εκτός λειτουργίας και την αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων να αιφνιδιάζει την αγορά, τα επιπλέον βαρέλια δύσκολα θα φτάσουν σύντομα στους καταναλωτές.
Επτά χώρες, με επικεφαλής τη Σαουδική Αραβία και τη Ρωσία, συμφώνησαν να αυξήσουν την παραγωγή κατά 188.000 βαρέλια ημερησίως τον Ιούνιο, όπως μεταδίδει το Bloomberg. Η απόφαση ελήφθη σε τηλεδιάσκεψη και ήταν αναμενόμενη, καθώς εντάσσεται στη σταδιακή αποκατάσταση της παραγωγής που είχε περιοριστεί τα προηγούμενα χρόνια. Ωστόσο, πίσω από τη «ρουτίνα» κρύβεται μια βαθύτερη αναταραχή.
Η αύξηση είναι σε μεγάλο βαθμό συμβολική. Με τα Στενά του Ορμούζ, τον βασικό διάδρομο εξαγωγών από τον Περσικό Κόλπο, να παραμένουν μπλοκαρισμένα λόγω της σύγκρουσης με το Ιράν, η φυσική ροή πετρελαίου παραμένει περιορισμένη. Έτσι, το καρτέλ των πετρελαιοπαραγωγών χωρών αυξάνει την παραγωγή χωρίς να μπορεί να τη διοχετεύσει.
Η αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από το καρτέλ, που τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαΐου, ήρθε μετά από χρόνια εντάσεων με τη Σαουδική Αραβία για τις ποσοστώσεις και τον ρόλο κάθε χώρας στην αγορά. Αυτή η κίνηση αιφνιδίασε τα μέλη του οργανισμού και ενισχύει ένα ήδη εμφανές πρόβλημα: τη σταδιακή αποδυνάμωση της επιρροής του OPEC+ στις τιμές, ιδίως όταν οι ανταγωνιστές όπως η αμερικανική σχιστολιθική παραγωγή αυξάνουν διαρκώς το μερίδιό τους.
Βραχυπρόθεσμα, η έξοδος των ΗΑΕ δεν αλλάζει άμεσα την προσφορά. Μακροπρόθεσμα, όμως, ανοίγει την πόρτα για μια πιο επιθετική στρατηγική παραγωγής. Χωρίς τους περιορισμούς των ποσοστώσεων, το Άμπου Ντάμπι θα μπορεί να αυξήσει την παραγωγή του ταχύτερα, ειδικά όταν αποκατασταθεί η ναυσιπλοΐα στα Στενά. Αυτό ενδέχεται να πυροδοτήσει έναν νέο κύκλο ανταγωνισμού, ακόμη και έναν πόλεμο τιμών.
Η απόφαση του ΟΠΕΚ+ δεν αφορά τόσο την αγορά όσο την εικόνα: ότι το καρτέλ παραμένει λειτουργικό, παρά τις ρωγμές. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Με γεωπολιτικές εντάσεις, ενεργειακούς διαδρόμους υπό πίεση και εσωτερικές διαφωνίες, η συμμαχία καλείται να αποδείξει ότι μπορεί ακόμη να επηρεάζει τις αγορές – όχι μόνο στα χαρτιά, αλλά και στην πράξη.